Οστεονέκρωση του αστραγάλου

Η οστεονέκρωση (άσηπτη νέκρωση) του αστραγάλου εμφανίζεται λόγω της προσωρινής ή μόνιμης απώλειας της παροχής αίματος στην περιοχή του αστραγάλου. Ως αποτέλεσμα, το οστό νεκρώνεται και καταρρέει. Η οστεονέκρωση του αστραγάλου συχνά οδηγεί σε καταστροφή του χόνδρου, με αποτέλεσμα την αρθρίτιδα και τον πόνο. Στην περίπτωση του αστραγάλου, μπορεί να επηρεαστούν τρεις αρθρώσεις: την ποδοκνημική, την αστραγαλοσκαφοειδή και την υπαστραγαλική άρθρωση.

Η οστεονέκρωση του αστραγάλου είναι δύσκολο να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί λόγω της ανατομικής θέσης του αστραγάλου και της επισφαλούς αιμάτωσης του. Η συχνότητα εμφάνισης οστεονέκρωσης του αστραγάλου αυξάνεται, καθώς αυξάνεται και η συχνότητα τραυματισμών υψηλής ενέργειας. Οι κακώσεις του αστραγάλου προκαλούνται από τραυματισμούς υψηλής ενέργειας, όπως πτώση από ύψος και τροχαία ατυχήματα. Η χρήση πολύ ανεπτυγμένων τεχνικών απεικόνισης οδήγησε σε αύξηση του αριθμού των διαγνωσμένων ασθενών με πρώιμη βλάβη.

Η οστεονέκρωση του αστραγάλου έχει τρεις κύριες αιτίες. Περίπου το 75% των ασθενών έχει ιστορικό κατάγματος του αυχένα ή του σώματος του αστραγάλου. Η συχνότητα εμφάνισης οστεονέκρωσης μετά από κάταγμα του αυχένα του αστραγάλου αυξάνεται όσο μεγαλύτερη είναι η αρχική παρεκτόπιση του κατάγματος. 15% των ασθενών πάσχουν από κάποια συννοσηρότητα ή έχουν ιστορικό χρήσης στεροειδών. Άλλες αιτίες της νόσου είναι η δρεπανοκυτταρική αναιμία, η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, η αιμορροφιλία, η υπερουριχαιμία ή το λέμφωμα.

Ο πόνος είναι το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα της οστεονέκρωσης του αστραγάλου και σχετίζεται έντονα με την απώλεια της ακεραιότητας της άρθρωσης. Πριν από την κατάρρευση της αρθρικής επιφάνειας, ο ασθενής μπορεί να είναι ασυμπτωματικός. Με την οστεονέκρωση του υποχόνδριου οστού, μπορεί να εμφανιστεί κατάρρευση του υποχόνδριου λόγω έλλειψης δομικής στήριξης, με αποτέλεσμα να προκληθεί υποχόνδριο κάταγμα, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει πόνο καθώς και μηχανικά συμπτώματα.

Αν και η μαγνητική τομογραφία και το σπινθηρογράφημα οστών είναι χρήσιμα για την έγκαιρη ανίχνευση της οστεονέκρωσης του αστραγάλου, η αξιολόγηση πρέπει να ξεκινήσει από απλές ακτινογραφίες. Οι πρώιμες σκληρυντικές αλλαγές, οι κύστεις και η κατάρρευση του υποχονδρίου μπορούν να παρατηρηθούν σε απλές ακτινογραφίες. Το σημείο Hawkins (μια ακτινοδιαυγής μπάντα στο θόλο του αστραγάλου) μπορεί να παρέχει ενδείξεις επαναγγείωσης και θεωρείται ότι είναι ένας αξιόπιστος πρώιμος δείκτης αγγειακής βιωσιμότητας. Η μαγνητική τομογραφία θεωρείται βασικό διαγνωστικό εργαλείο κατά τα αρχικά στάδια της νόσου. Χρησιμοποιείται για τη διάγνωση και τον ποσοτικό προσδιορισμό της έκτασης της οστεονέκρωσης. Το σπινθηρογράφημα με ραδιενεργό τεχνήτιο είναι επίσης χρήσιμο για τη διάγνωση της οστεονέκρωσης του αστραγάλου σε πρώιμα στάδια. Συνήθως πραγματοποιείται 6 έως 12 εβδομάδες μετά την εσωτερική οστεοσύνθεση του κατάγματος του αστραγάλου και δείχνει μειωμένη πρόσληψη στο σώμα του αστραγάλου.

Οι θεραπευτικές επιλογές για την οστεονέκρωση του αστραγάλου περιλαμβάνουν συντηρητικές και χειρουργικές μεθόδους. Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση ναρθήκων και κηδεμόνων. Η χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει την αποσυμπίεση του πυρήνα, την εμφύτευση αγγειούμενων μοσχευμάτων, την αρθροπλαστική και την αρθρόδεση της ποδοκνημικής.