Os trigonum

Το os trigonum είναι ένα επικουρικό οστάριο στο πίσω μέρος του αστραγάλου. Το σύνδρομο os trigonum είναι αποτέλεσμα τραυματισμού υπέρχρησης της οπίσθιας ποδοκνημικής που προκαλείται από επαναλαμβανόμενες δυνάμεις πελματιαίας κάμψης. Κυρίως παρατηρείται σε χορευτές μπαλέτου και ποδοσφαιριστές και αποτελεί κλινική διάγνωση του επιδεινωμένου πόνου στον οπίσθιο αστράγαλο κατά τη διάρκεια του μπαλέτου ή κατά τους ελιγμούς στην προπόνηση.

Τα συμπτώματα του συνδρόμου os trigonum περιλαμβάνουν δυσκαμψία, ιδιαίτερα στην πελματιαία κάμψη της ποδοκνημικής, χρόνιο πόνο και πρήξιμο πίσω από τον αστράγαλο. Ο πόνος εμφανίζεται κατά τη διάρκεια συγκεκριμένης προπόνησης, ιδίως σε θέσεις pointe και demipointe στο μπαλέτο, ή οποιαδήποτε αθλητική κίνηση που περιλαμβάνει αναγκαστική πελματιαία κάμψη ή ελιγμούς. Τα συμπτώματα συνήθως μειώνονται αρχικά με ανάπαυση και αποχή από την δραστηριότητα που τα προκαλεί. Στους χορευτές μπαλέτου, το συμπτωματικό σύνδρομο os trigonum μειώνει το εύρος της κίνησης της πελματιαίας κάμψης της ποδοκνημικής και οδηγεί σε τροποποιημένες τεχνικές για το relevé στο demi-pointe και το pointe. Το σύνδρομο os trigonum συσχετίζεται συχνά με παθολογία του τένοντα του μακρού εκτείνοντος του μεγάλου δακτύλου.

Οι πλάγιες ακτινογραφίες της ποδοκνημικής σε μέγιστη πελματιαία κάμψη, συνήθως αποκαλύπτουν το os trigonum μεταξύ του οπίσθιου κνημιαίου χείλους και της πτέρνας. Εάν το os trigonum δεν φαίνεται στις ακτινογραφίες, η μαγνητική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει ουλώδη ιστό πίσω από την οπίσθια επιφάνεια του αστραγάλου, μια κατάσταση που σχετίζεται με παρόμοια συμπτώματα. Επίσης, η μαγνητική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει οίδημα του μυελού των οστών στο os trigonum ή φλεγμονή των παρακείμενων μαλακών μορίων.

Η θεραπεία ξεκινά με συντηρητικά μέτρα. Η αρχική συντηρητική αντιμετώπιση του συνδρόμου os trigonum περιλαμβάνει ανάπαυση, πάγο, αντιφλεγμονώδη φάρμακα και αποφυγή επιβαρυντικής δραστηριότητας. Τα συμπτώματα μπορεί να βελτιωθούν με ανάπαυση ή τροποποίηση των δραστηριοτήτων. Οι τοπικές ενέσεις κορτικοστεροειδών και αναισθητικών υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση είναι επίσης χρήσιμες, παρέχοντας ανακούφιση στο 84% των ασθενών.

Εκτός από τη φυσικοθεραπεία, οι συμπτωματικοί αθλητές μπορεί να χρειάζονται χειρουργική εκτομή του os trigonum. Η αποτυχία της συντηρητικής θεραπείας για 3 έως 6 μήνες αποτελεί ένδειξη χειρουργικής επέμβασης, ιδιαίτερα σε αθλητές ή χορευτές που επιθυμούν να συνεχίσουν την προπόνηση. Αυτή η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί ανοικτά ή αρθροσκοπικά.

Μετεγχειρητικά, οι ασθενείς μπορούν να φορτίσουν το πόδι με μερική φόρτιση με πατερίτσες και για 2 εβδομάδες φοριέται μια μπότα ακινητοποίησης. Στις 2 εβδομάδες, μετά το χειρουργείο, γίνεται η κοπή των ραμμάτων και ο ασθενής ξεκινά τη φυσικοθεραπεία με πλήρη φόρτιση χωρίς τη χρήσης μπότας. Οι χορευτές μπορούν να ξαναρχίσουν την ήπια προπόνηση αμέσως μόλις η πληγή επουλωθεί καλά και το πρήξιμο υποχωρήσει, συνήθως 2 έως 3 εβδομάδες μετεγχειρητικά. Σε 4 έως 5 εβδομάδες μετά το χειρουργείο, μπορούν να αυξήσουν σταδιακά την ένταση της προπόνησης και στις 8 εβδομάδες επιτρέπονται τα άλματα και ο χορός στο προηγούμενο επίπεδο.