Μεταταρσαλγία

Η μεταταρσαλγία είναι ένας συνήθης τραυματισμός λόγω υπέρχρησης. Ο όρος περιγράφει πόνο και φλεγμονή στο πέλμα, στην περιοχή των κεφαλών των μεταταρσίων και των μεταταρσοφαλαγγικών αρθρώσεων. Συχνά θεωρείται ως σύμπτωμα άλλων καταστάσεων και όχι ως συγκεκριμένη ασθένεια. Επηρεάζει σημαντικά τη λειτουργία της βάδισης και την ποιότητα ζωής.

Το κύριο σύμπτωμα της μεταταρσαλγίας είναι ο πόνος στις κεφαλές ενός ή περισσοτέρων μεταταρσίων. Ο πόνος μπορεί να είναι έντονος, διάχυτος ή να συνοδεύεται από αίσθημα καψίματος και αιμωδίες στα δάκτυλα. Ο πόνος είναι συνήθως χειρότερος στην βάδιση και το τρέξιμο και εξελίσσεται σταδιακά σε μια περίοδο αρκετών μηνών.

Η μεταταρσαλγία προέρχεται από την υπερβολική πίεση που ασκείται σε ένα σημείο του ποδιού, συχνά κατά τη διάρκεια έντονης άθλησης (ιδιαίτερα στο τρέξιμο, το ποδόσφαιρο και το τένις). Στους προδιαθεσικούς παράγοντες περιλαμβάνονται το βραχύ 1ο μετατάρσιο, το μακρό 2ο μετατάρσιο, η προπέτεια των κεφαλών των μεταταρσίων, οι σφικτοί εκτείνοντες των δακτύλων, οι αδύναμοι καμπτήρες των δακτύλων, η σφυροδακτυλία και ο σφικτός Αχίλλειος τένοντας. Άλλα αίτια που μπορούν να προκαλέσουν μεταταρσαλγία είναι ο υπερβολικός πρηνισμός του άκρου ποδός, τα ακατάλληλα υποδήματα, το υπερβολικό σωματικό βάρος, τα υψηλά τακούνια, η υψηλή ποδική καμάρα, η αρθρίτιδα, τα κατάγματα κόπωσης των μεταταρσίων και το νεύρωμα Morton.

Οι ακτινογραφίες μπορεί να βοηθήσουν στον αποκλεισμό άλλων αιτιών πόνου στο μπροστινό μέρος των ποδιών, όπως είναι τα κατάγματα και η αρθρίτιδα. Το σπινθηρογράφημα των οστών μπορεί να εντοπίσει σημεία φλεγμονής. Το υπερηχογράφημα μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό καταστάσεων όπως η θυλακίτιδα ή το νεύρωμα του Morton που προκαλούν πόνο στην περιοχή του μεταταρσίου. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί να εντοπίσει άλλες αιτίες πόνου στις περιοχές των μεταταρσίων όπως κακώσεις, αγγειακές παθήσεις, αρθρίτιδα, νευροαρθροπάθειες και καταστάσεις που προκαλούν βιομηχανική ανισορροπία.

Υπάρχουν πολλές επιλογές όσον αφορά τη θεραπεία της μεταταρσαλγίας. Αρχικά χρειάζεται ανάπαυση και αποφυγή δραστηριοτήτων υψηλής ενέργειας. Χρήσιμη είναι η παγοθεραπεία, η χρήση ελαστικών επιδέσμων, η χρήση ορθοπαιδικών πάτων σιλικόνης με υποστήριξη της ποδικής καμάρας, οι ήπιες διατάσεις και οι ασκήσεις ενδυνάμωσης. Η χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων μπορεί να ανακουφίσει βραχυπρόθεσμα από τον πόνο. Αν έχει σχηματιστεί κάλος στην πελματιαία επιφάνεια των μεταταρσίων, μπορεί να αφαιρεθεί χειρουργικά. Μόλις ο πόνος υποχωρήσει, μπορούν σταδιακά να αυξηθούν οι διατάσεις και οι ασκήσεις ενδυνάμωσης, όπως και να αρχίσουν αθλητικές δραστηριότητες χαμηλής ενέργειας, όπως η κολύμβηση.

Αν δεν αντιμετωπιστεί, η μεταταρσαλγία μπορεί να οδηγήσει σε άλλα προβλήματα. Η αλλαγή του τρόπου βάδισης προκειμένου να αποφεύγεται το επώδυνο σημείο στο πέλμα μπορεί να προκαλέσει πόνο σε άλλα σημεία του κάτω άκρου, του ισχίου ή της μέσης. Για την πρόληψη της μεταταρσαλγίας θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σωστά υποδήματα, να αποφεύγονται τα ψηλά τακούνια, να χρησιμοποιούνται κατάλληλοι πάτοι, να αποφεύγεται το υψηλό σωματικό βάρος, να γίνονται καλές διατάσεις πριν την έναρξη της άθλησης και να αυξάνεται σταδιακά η ένταση της προπόνησης.