Βλάβη SLAP

Η βλάβη SLAP είναι ένας τύπος τραυματισμού στον ώμο. Επηρεάζει τον επιχείλιο χόνδρο, ο οποίος είναι ένας δακτύλιος συνδετικού ιστού γύρω από την ωμογλήνη, που συγκρατεί την κεφαλή του βραχιονίου στη θέση της. Τα αρχικά SLAP (Superior Labrum from Anterior to Posterior tear) σημαίνουν «ρήξη στον άνω επιχείλιο χόνδρο με κατεύθυνση από εμπρός προς τα πίσω». Η ρήξη εμφανίζεται στην ανώτερη περιοχή του επιχείλιου χόνδρου, όπου καταφύεται η μακρά κεφαλή του τένοντα του δικέφαλου. Ο τένοντας του δικέφαλου μπορεί επίσης να τραυματιστεί.

Οι ασθενείς με βλάβη SLAP παρουσιάζουν ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων. Πολλά από αυτά είναι παρόμοια με άλλους τύπους τραυματισμών στον ώμο. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στον ώμο (σε ορισμένες κινήσεις, ή κατά την άρση αντικειμένων, ειδικά πάνω από το ύψος της κεφαλής), δυσκαμψία, αίσθημα «κλειδώματος» ή τριβής, και μυϊκή αδυναμία.

Οι αιτίες της βλάβης SLAP είναι τραυματικές, εκφυλιστικές ή οφείλονται σε υπέρχρηση. Οι περισσότερες ρήξεις SLAP συμβαίνουν σε ασθενείς ηλικίας άνω των 40 ετών, καθώς με την πάροδο της ηλικίας το ανώτερο τμήμα του επιχείλιου χόνδρου μπορεί σταδιακά να εκφυλίζεται. Οι τραυματικές ρήξεις SLAP μπορεί να προκληθούν από πτώση σε τεντωμένο βραχίονα, σε τροχαία ατυχήματα και μετά από εξάρθρωση ώμου. Επίσης, ρήξεις τύπου SLAP μπορούν να προκύψουν μετά από επαναλαμβανόμενες κινήσεις των ώμων. Αυτό συμβαίνει συχνά σε αθλητές σε αθλήματα ρίψεων, αρσιβαρίστες, οι επαγγελματίες που εκτελούν επαναλαμβανόμενες βαριές σωματικές εργασίες που περιλαμβάνουν κινήσεις του ώμου.

Η διάγνωση της βλάβης SLAP περιλαμβάνει την κλινική εξέταση και τη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού που αναδεικνύει το είδος της δραστηριότητας που προκάλεσε τη βλάβη. Η μαγνητική τομογραφία επιτρέπει την ακριβή απεικόνιση και τη σταδιοποίηση της βλάβης καθώς και την ανάδειξη συνοδών κακώσεων.

Η θεραπεία της βλάβης SLAP εξαρτάται από τη θέση και τη βαρύτητα του τραυματισμού. Εάν η κάκωση δεν είναι σοβαρή, μπορεί να επουλωθεί με συντηρητική αγωγή που περιλαμβάνει την παγοθεραπεία, την ακινητοποίηση, τη χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και τη φυσικοθεραπεία. Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει ειδικές ασκήσεις που επικεντρώνονται στη βελτίωση της ευελιξίας, της κίνησης και της αντοχής του ώμου.

Αν η κάκωση είναι πιο βαριά και οι συντηρητικές μέθοδοι δεν αποδίδουν, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση. Η πιο συνηθισμένη μέθοδος είναι η αρθροσκόπηση. Κατά την αρθροσκόπηση, εισάγεται μια κάμερα και ειδικά χειρουργικά εργαλεία στην άρθρωση, όπου γίνεται αποκατάσταση της βλάβης και αποσύνδεση με την κατάφυση του δικέφαλου. Με τη σωστή αποκατάσταση, μετά από αρθροσκοπική αποκατάσταση βλάβης SLAP, συνήθως ανακτάται όλο το εύρος κίνησης.  Η αποκατάσταση είναι διαφορετική για κάθε ασθενή και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, ο τύπος του τραυματισμού και το συνολικό επίπεδο υγείας. Συνήθως χρειάζεται μετεγχειρητική ακινητοποίηση του ώμου για 4 εβδομάδες και κατόπιν σταδιακή έναρξη φυσικοθεραπείας. Η επιστροφή στην άθληση γίνεται συνήθως στους 6 μήνες.