Ρήξη στροφικού πετάλου

Το στροφικό πέταλο είναι μια ομάδα μυών και τενόντων που περιβάλλουν την άρθρωση του ώμου, διατηρώντας την κεφαλή του βραχιονίου σταθερά μέσα στη ρηχή ωμογλήνη. Ο τραυματισμός στου στροφικού πετάλου μπορεί να προκαλέσει έναν βύθιο πόνο στον ώμο, ο οποίος συχνά επιδεινώνεται με τη χρήση του βραχίονα μακριά από το σώμα.

Οι τραυματισμοί του στροφικού πετάλου είναι συχνοί και αυξάνονται με την ηλικία. Μπορούν να συμβούν και νωρίτερα σε επαγγελματίες που εκτελούν επανειλημμένες κινήσεις, όπως οι ζωγράφοι και οι ξυλουργοί. Πολλοί ασθενείς με σύνδρομο του στροφικού πετάλου μπορούν να διαχειριστούν τα συμπτώματά τους με φυσικοθεραπεία που βελτιώνει την ευελιξία και τη μυϊκή ισχύ των μυών που περιβάλλουν την άρθρωση του ώμου.

Ο πόνος που σχετίζεται με τη ρήξη του στροφικού πετάλου μπορεί να περιγραφεί ως ένας βύθιος πόνος βαθιά στον ώμο, που επιδεινώνεται τη νύχτα και δεν αφήνει τον ασθενή να κοιμηθεί. Ο ασθενής έχει δυσκολίες στην κίνηση του βραχίονα.

Η ρήξη του στροφικού πετάλου μπορεί να είναι αποτέλεσμα είτε μείζονος τραυματισμού στον ώμο είτε σε προοδευτικό εκφυλισμό ή φθορά του τένοντα. Η επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα ή η ανύψωση βαριών αντικειμένων για παρατεταμένη χρονική περίοδο μπορεί να ερεθίσουν ή να βλάψουν τον τένοντα.

Οι προδιαθεσικοί παράγοντες για ρήξη του στροφικού πετάλου περιλαμβάνουν την αυξημένη ηλικία, τις βαριές εργασίες και την κληρονομικότητα. Οι ρήξεις του στροφικού πετάλου είναι συχνότερες σε άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών. Επαγγέλματα όπως η ξυλουργική ή η ζωγραφική που απαιτούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις του βραχίονα, συχνά πάνω από το κεφάλι, μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο στροφικό πέταλο με το χρόνο.

Χωρίς θεραπεία, οι ρήξεις του στροφικού πετάλου μπορούν να οδηγήσουν σε μόνιμη απώλεια κίνησης ή αδυναμία και σε προοδευτική εκφύλιση της άρθρωσης του ώμου. Παρόλο που η ανάπαυση του ώμου σας είναι απαραίτητη για την ανάρρωση, η παρατεταμένη ακινητοποίηση για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει την πάχυνση και τη ρίκνωση του συνδετικού ιστού που περικλείει την άρθρωση (παγωμένος ώμος).

Η διάγνωση της ρήξης του στροφικού πετάλου βασίζεται στην κλινική εξέταση και τον απεικονιστικό έλεγχο. Η ακτινογραφία χρησιμεύει στον αποκλεισμό άλλων παθήσεων, όπως η αρθρίτιδα. Το υπερηχογράφημα επιτρέπει τη δυναμική εξέταση μυών και τενόντων και τη γρήγορη σύγκριση των δυο ώμων. Η μαγνητική τομογραφία απεικονίζει με λεπτομέρειες όλη την ανατομία του ώμου και αποτελεί εξέταση εκλογής για τη διάγνωση του συνδρόμου του στροφικού πετάλου.

Η συντηρητική θεραπεία που περιλαμβάνει ανάπαυση, πάγο και φυσιοθεραπεία, μερικές φορές, είναι το μόνο που χρειάζεται για την αποκατάσταση του τραυματισμού του στροφικού πετάλου. Εάν ο τραυματισμός είναι σοβαρός, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση. Η ένεση στεροειδών στην άρθρωση του ώμου, ειδικά εάν ο πόνος παρεμποδίζει τον ύπνο και τις καθημερινές δραστηριότητες είναι μια προσωρινά χρήσιμη λύση, η οποία θα πρέπει να χρησιμοποιείται με σύνεση, καθώς μπορεί να συμβάλλει στην αποδυνάμωση του τένοντα και να μειώσει την επιτυχία της χειρουργικής επέμβασης.

Η φυσικοθεραπεία που περιλαμβάνει συνήθως ασκήσεις προσαρμοσμένες στη συγκεκριμένη θέση του τραυματισμού του στροφικού πετάλου μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ευελιξίας και της αντοχής στον ώμο. Η φυσικοθεραπεία είναι επίσης ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας αποκατάστασης μετά από χειρουργική επέμβαση του στροφικού πετάλου.

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι χειρουργικών επεμβάσεων για ρήξη του στροφικού πετάλου. Στην αρθροσκοπική συρραφή του στροφικού πετάλου εισάγεται μια μικροσκοπική κάμερα και εργαλεία μέσω μικρών τομών για να επανασυνδέσουν τον τένοντα στο οστό. Αν ο σχισμένος τένοντας είναι πολύ κατεστραμμένος για να επανασυνδεθεί στο οστό του βραχίονα, μπορεί να γίνει τενοντομεταφορά μείζονος θωρακικού ή πλατύ ραχιαίου. Οι μαζικές ρήξεις του στροφικού πετάλου που συνδυάζονται με αρθρίτιδα μπορεί να απαιτούν ανάστροφη αρθροπλαστική ώμου.