Οστετοτομία Κνήμης

Η υψηλή οστεοτομία του κνήμης είναι μια χειρουργική επέμβαση που εκτελείται στα πλαίσια της οστεοαρθρίτιδας γόνατος, για την ανακούφιση της πίεσης στο φθαρμένο τμήμα της άρθρωσης του γόνατος. Συνήθως εκτελείται σε περιπτώσεις αρθρίτιδας που επηρεάζουν μόνο το ένα τμήμα (διαμέρισμα) του γόνατος και ο στόχος είναι να αφαιρεθεί η πίεση από την κατεστραμμένη περιοχή και να μετακινηθεί σε άλλο διαμέρισμα του γόνατος που διαθέτει υγιή χόνδρο. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, αφαιρείται ή προστίθεται μια σφήνα οστού κάτω από την άρθρωση του γόνατος ανάλογα με τη θέση της αρθριτικής βλάβης.

Η υψηλή οστεοτομία της κνήμης χρησιμοποιείται συνήθως για νέους, δραστήριους ασθενείς με μεμονωμένη οστεοαρθρίτιδα ενός διαμερίσματος του γόνατος. Εκτελείται επίσης για τη θεραπεία πολλών παθήσεων του γόνατος όπως η αρθρίτιδα με διαταραχές της ευθυγράμμισης του γόνατος, η διαχωριστική οστεοχονδρίτιδα, η οστεονέκρωση, η οπίσθια αστάθεια, και οι χόνδρινες βλάβες. Στις αντενδείξεις της επέμβασης περιλαμβάνεται η φλεγμονώδης αρθρίτιδα, η παχυσαρκία, η συνδεσμική αστάθεια του γόνατος, η σύγκαμψη του γόνατος και η επιγονατιδομηριαία αρθρίτιδα.

Ο στόχος της χειρουργικής επέμβασης είναι να απελευθερώσει το εμπλεκόμενο τμήμα της άρθρωσης διορθώνοντας την κακή ευθυγράμμιση της κνήμης και να διατηρήσει το επίπεδο της άρθρωσης κάθετα στον μηχανικό άξονα του ποδιού. Υπάρχουν δύο τεχνικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν: η οστεοτομία ανοικτής σφήνας και η οστεοτομία κλειστής σφήνας.

Η οστεοτομία κλειστής σφήνας είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη τεχνική για την υψηλή οστεοτομία της κνήμης. Σε αυτή την επέμβαση, πραγματοποιείται μια τομή μπροστά από το γόνατο, εκτελούνται δυο τομές στο οστό και αφαιρείται μια μικρή σφήνα οστού από το άνω μέρος της κνήμης. Με κατάλληλο χειρισμό, τα οστικά τμήματα φέρονται μαζί και γεμίζει ο χώρος που προέκυψε από την αφαιρεθείσα οστική σφήνα. Στη συνέχεια χρησιμοποιούνται πλάκες και βίδες για να σταθεροποιηθούν τα οστικά τμήματα και η οστεοτομία επουλώνεται. Αυτή η τεχνική εκφορτίζει την πίεση από την κατεστραμμένη περιοχή της άρθρωσης και βοηθά στη μεταφορά μέρους του φορτίου στο εξωτερικό μέρος του γόνατος, όπου ο χόνδρος είναι ακόμα ανέπαφος.

Στην οστεοτομία ανοικτής σφήνας πραγματοποιείται μια τομή μπροστά από το γόνατο, ακριβώς κάτω από την επιγονατίδα και γίνεται μία τομή στην έσω επιφάνεια του άνω άκρου της κνήμης. Ο χώρος του ανοίγματος της σφήνας γεμίζει με οστικά μοσχεύματα και αν απαιτείται, μπορούν να στερεωθούν πλάκες και βίδες για την περαιτέρω υποστήριξη της χειρουργικής θέσης κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της επούλωσης.

Μετεγχειρητικά, μετά από οστεοτομία κνήμης, ο ασθενής δεν μπορεί να φορτίσει αμέσως το πάσχον σκέλος, σε αντίθεση με τις αρθροπλαστικές γόνατος, ενώ η αποκατάσταση είναι μακρύτερη. Μετά όμως από την επούλωση της οστεοτομίας, οι ασθενείς μπορούν να εκτελέσουν δραστηριότητες υψηλής ενέργειας. Συνεπώς, η επέμβαση είναι πιο κατάλληλη για νεότερους, δραστήριους και πιο απαιτητικούς ασθενείς.

Η οστεοτομία κνήμης έχει ποσοστά επιτυχίας 50 – 85% στα 10 έτη. Οι επιπλοκές της υψηλής οστεοτομίας κνήμης περιλαμβάνουν λοίμωξη, νέκρωση του δέρματος, ψευδάρθρωση (αποτυχία των οστών να επουλωθούν), υποτροπή της παραμόρφωσης, νευραγγειακή βλάβη, αποτυχία διόρθωσης της παραμόρφωσης, υψηλή επιγονατίδα, σύνδρομο διαμερίσματος και εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση.