Ολική Αρθροπλαστική Ισχίου

Η ολική αρθροπλαστική ισχίου είναι μια χειρουργική επέμβαση που ενδείκνυται για ασθενείς με άλγος του ισχίου λόγω της ελάττωσης του μεσάρθριου χώρου που προκύπτει από πολυάριθμες καταστάσεις όπως οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, οστεονέκρωση και δυσπλασία του ισχίου. Είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική επέμβαση που ανακουφίζει τον πόνο και αποκαθιστά τη λειτουργία του ισχίου βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής σε αυτούς τους ασθενείς. Η ολική αρθροπλαστική ισχίου ενδείκνυται για ασθενείς στους οποίους έχουν αποτύχει άλλες συντηρητικές θεραπευτικές μέθοδοι, συμπεριλαμβανομένων των ενέσεων κορτικοστεροειδών, της φυσικοθεραπείας, της  μείωσης βάρους ή άλλης φαρμακευτικής αγωγής.

Η ανάπτυξη της σύγχρονης ολικής αρθροπλαστικής ισχίου ξεκίνησε στη δεκαετία του 1950 με την αρθροπλαστική χαμηλής τριβής του Charnley. Μετά από δεκαετίες βελτίωσης, η ολική αρθροπλαστική ισχίου είναι πλέον μία από τις πιο αξιόπιστες χειρουργικές επεμβάσεις. Το 2010, στις Η.Π.Α., περίπου 2.5 εκατομμύρια άτομα ζούσαν με ολική αρθροπλαστική ισχίου και σχεδόν 332.000 ολικές αρθροπλαστικές ισχίου εκτελούνται ετησίως, αριθμός ο οποίος αναμένεται να αυξηθεί τις επόμενες δεκαετίες.

Η ίδια η αρθροπλαστική ισχίου αποτελείται από τρία συστατικά, μια μηριαία πρόθεση, μια κοτυλιαία πρόθεση και μια επιφάνεια στήριξης. Η σταθεροποίηση αυτών των προθέσεων απαιτεί τη χρήση τσιμέντου ή τη χρήση μεταλλικών προθέσεων που επιτρέπουν την οστεοενσωμάτωση των προθέσεων.

Η ολική αρθροπλαστική ισχίου απαιτεί συνήθως προσεκτικό προεγχειρητικό σχεδιασμό και η επιλογή της χειρουργικής προσπέλασης είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία αυτού του σχεδιασμού. Μια ιδανική προσπέλαση πρέπει να είναι ασφαλής, απλή και ανατομική, αποτρέποντας έτσι την περιττή βλάβη των ιστών. Οι τέσσερις πιο ευρέως χρησιμοποιούμενες προσπελάσεις παγκοσμίως, είναι η οπίσθια, η πλάγια, η προσθιοπλάγια και η πρόσθια προσπέλαση. Οι επεμβάσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν σε ύπτια ή σε πλάγια θέση σε κανονικά τραπέζια ή τραπέζια έλξης. Πιο πρόσφατα έχουν αναπτυχθεί τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας (Minimally Invasive Surgery, MIS) για όλες τις προσπελάσεις, που μειώνουν τη μυϊκή καταστροφή διευκολύνοντας τη μετεγχειρητική αποκατάσταση.

Μια συνηθισμένη ολική αρθροπλαστική ισχίου διαρκεί περίπου δύο ώρες. Συνήθως γίνεται με ραχιαία αναισθησία. Πραγματοποιείται τομή περίπου 10 cm. Μετά την επέμβαση, οι ασθενείς παραμένουν για 1 – 2 ημέρες στο νοσοκομείο. Με τη χρήση επεμβάσεων ελάχιστης επεμβατικότητας και σύγχρονων αναλγητικών μεθόδων, ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος. Οι ασθενείς κινητοποιούνται με τη βοήθεια φυσικοθεραπευτή λίγες ώρες μετά τη χειρουργική επέμβαση. Η κοπή των ραμμάτων γίνεται 15 ημέρες μετά το χειρουργείο. Τις πρώτες ημέρες μετά το χειρουργείο, οι ασθενείς περπατούν με τη βοήθεια βακτηριών μασχάλης ή περιπατητήρα τύπου «Π». Θα πρέπει να λαμβάνεται αντιπηκτική αγωγή για ένα μήνα μετά το χειρουργείο. Ανάλογα με τον τύπο εργασίας, οι ασθενείς μπορούν να επιστρέψουν στη δουλειά τους εντός 4 εβδομάδων. Η οδήγηση είναι εφικτή στις 4 εβδομάδες μετά το χειρουργείο. Οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν σε αθλητικές δραστηριότητες, όπως το περπάτημα, το τρέξιμο, η κολύμβηση και η ποδηλασία, μέσα σε λίγους μήνες.

Όπως και σε οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση μπορεί να προκύψουν επιπλοκές: Στην περίπτωση της ολικής αρθροπλαστικής ισχίου οι επιπλοκές είναι φλεγμονή του χειρουργικού τραύματος, εξάρθρημα, περιπροθετικό κάταγμα, ανισοσκελία, νευραγγειακή βλάβη, εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση, δυσκαμψία.