Κατάγματα κνημιαίου plateau

Το εγγύς τμήμα της κνήμης σχηματίζει το περιφερικό τμήμα της άρθρωσης του γόνατος. Το κνημιαίο plateau έχει δύο αρθρικές επιφάνειες, τον έσω και τον έξω κνημιαίο κόνδυλο, που ονομάζονται επίσης έσω και έξω κνημιαίο plateau. Ο έσω κνημιαίος κόνδυλος φέρει το 60% του βάρους του γόνατος, έχει κοίλο σχήμα και βρίσκεται ελαφρώς πιο απομακρυσμένα σε σύγκριση με τον έξω κνημιαίο κονδύλιο. Ο έξω κνημιαίος κόνδυλος είναι κυρτός σε σχήμα, λεπτότερος, ασθενέστερος σε σχέση με τον έσω κνημιαίο κόνδυλο. Η μεσοκονδύλια άκανθα είναι μια οστική δομή μεταξύ των δύο κονδύλων που χρησιμεύει ως σημείο κατάφυσης για τον πρόσθιο χιαστό σύνδεσμο.

Τα κατάγματα του κνημιαίου plateau αντιπροσωπεύουν το 1% όλων των καταγμάτων και συνήθως οφείλονται σε τραυματισμούς υψηλής ενέργειας (πτώση από ύψος, τροχαία ατυχήματα) ή σε οστεοπόρωση. Τα κατάγματα αυτά μπορεί να σχετίζονται με τραυματισμό κοντινών δομών που περιλαμβάνουν αγγεία, νεύρα, συνδέσμους, μηνίσκους και παρακείμενα διαμερίσματα.

Ο πιο συνήθης μηχανισμός τραυματισμού είναι η αξονική φόρτιση σε ραιβότητα ή βλαισότητα του γόνατος. Τα κατάγματα αυτά μπορούν να αφορούν το έξω κνημιαίο plateau, το έσω κνημιαίο plateau ή να είναι αμφοτερόπλευρα.

Η μέση ηλικία των ασθενών που υπέστησαν κατάγματα κνημιαίου plateau είναι 52 έτη. H κατανομή των καταγμάτων του κνημιαίου plateau είναι δικόρυφη: Η πρώτη κορυφή αφορά άνδρες κάτω των 50 ετών οι οποίοι υφίστανται τα κατάγματα αυτά μέσω τραυματισμών υψηλής ενέργειας και η δεύτερη κορυφή αφορά γυναίκες ηλικίας άνω των 70 ετών που υφίστανται τα κατάγματα αυτά, λόγω οστεοπόρωσης, μετά από πτώσεις.

Η κλινική εικόνα περιλαμβάνει πόνο στο γόνατο, πιθανή παραμόρφωση και οίδημα. Απαραίτητες είναι η προσθιοπίσθια και πλάγια ακτινογραφία του γόνατος για τη διάγνωση και την ταξινόμηση του κατάγματος. Όπως και σε κάθε ενδαρθρικό κάταγμα, είναι απαραίτητη η αξονική τομογραφία για την αξιολόγηση της αρθρικής επιφάνειας και τον προεγχειρητικό σχεδιασμό. Καθότι οι σύνδεσμοι και οι μηνίσκοι της άρθρωσης του γόνατος κινδυνεύουν επίσης να τραυματιστούν, ιδιαίτερο ρόλο έχει και η μαγνητική τομογραφία.

Οι βασικοί στόχοι της αντιμετώπισης των καταγμάτων κνημιαίου plateau είναι η αποκατάσταση της αξονικής και στροφικής ευθυγράμμισης και της σταθερότητας του κάτω άκρου και του γόνατος. Η ανατομική ανάταξη και αποκατάσταση της αρθρικής επιφάνειας είναι ζωτικής σημασίας αλλά λιγότερο σημαντική όταν πρόκειται για λειτουργικά αποτελέσματα. Μια άλλη κρίσιμη πτυχή είναι η διαχείριση των μαλακών μορίων. Η αρχική αντιμετώπιση περιλαμβάνει την πρόληψη περαιτέρω τραυματισμού των μαλακών μορίων έως ότου σταθεροποιηθεί το κάταγμα. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με ακινητοποίηση και κρυοθεραπεία.

Στα κατάγματα του κνημιαίου plateau, η συντηρητική αντιμετώπιση μπορεί να εφαρμοστεί σε περίπτωση απαρεκτόπιστων καταγμάτων και σε ασθενείς που είναι ακατάλληλοι για χειρουργείο. Περιλαμβάνει ακινητοποίηση με μηροκνημικό κηδεμόνα και αποφόρτιση για 6 – 8 εβδομάδες. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η αντιμετώπιση είναι χειρουργική, με ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση. Σε περίπτωση συντριπτικών ή ανοικτών καταγμάτων μπορεί να εφαρμοστεί και εξωτερική οστεοσύνθεση. Η επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται από την αποκατάσταση της σταθερότητας της άρθρωσης. Η κυριότερη μετεγχειρητική επιπλοκή είναι η αρθρίτιδα γόνατος.